Rhenense Raaf #26 – Samenleving en zorg: wie durft de rekening te noemen?
Samenleving en zorg voor elkaar: wie heeft het écht doordacht – en wie niet?
Iedere partij wil betere zorg, kortere wachtlijsten en meer steun voor kwetsbare inwoners. Maar het sociaal domein is de grootste kostenpost van de gemeente – en daar komen structureel miljoenen tekort. Wie durft eerlijk te zijn over wat we ons nog kunnen veroorloven?
In deze vierde aflevering van de Rhenense Meetlat leg ik de programma’s langs de meetlat op samenleving en zorg voor elkaar.
Wat valt op?
De kopgroep is het meest eerlijk over de grenzen van de zorg. De ChristenUnie combineert lokale betrokkenheid met een duidelijke boodschap: niet alles kan, en wie het kan betalen, mag ook bijdragen. De VVD kiest voor strakke budgettaire grenzen en maximale termijnen in de jeugdzorg. D66 probeert kosten te drukken via preventie en minder bureaucratie, onder meer met één lokaal ‘Meedoen Budget’.
In het middenveld wringt vooral de rekensom. Ambitieuze sociale plannen zonder harde financiële dekking verliezen punten. En onderaan de meetlat zien we partijen die meer zorg beloven, lagere lasten eisen én weigeren om extra geld vrij te maken. Zonder dekking blijven wachtlijsten bestaan.
Het sociaal domein dwingt tot ongemakkelijke keuzes. Wie perfecte zorg belooft zonder de kosten te benoemen, schuift de rekening vooruit.
De volledige analyse – inclusief financiële realiteitscheck per partij en de scoringsverantwoording – is beschikbaar voor steunleden en versterkers. Zij hebben daarnaast toegang tot het volledige verkiezingsdossier.
Tot de volgende,
Marc
Dankzij bijdragen van lezers kunnen we deze verkiezingsanalyses maken.
